در دنیای امروزی، پایتختها به عنوان مراکز سیاسی، اقتصادی و اجتماعی هر کشور، در برابر فاجعهها و بحرانها آسیبپذیر میباشند.
یکی از مسائلی که در این زمینه حائز اهمیت است، تاب آوری شهرها در برابر بلایای طبیعی و انسانی است.
این مقاله به بررسی مفهوم تاب آوری پایتختها، عوامل مؤثر بر آن و استراتژیهای احتمالی برای بهبود تاب آوری پرداخته و به این سؤال پاسخ خواهد داد که تاب آوری پایتخت ما در برابر فاجعه چقدر است.
تاب آوری به معنای توانایی یک سیستم (شهر، جامعه، یا کشور) در مواجهه با بحرانها و فاجعهها و بازگشت به وضعیت طبیعی یا بهبود پس از آن میباشد.
در این فصل، به بررسی این مفهوم خواهیم پرداخت و مبحث اهمیت تاب آوری در پایتختها را تحلیل خواهیم کرد.

تاب آوری به توانایی فردی و اجتماعی برای تحمل فشارهای شدید و بازگشت به حالت اولیه یا بهبود آن اشاره دارد.
این مفهوم در زمینههای مختلفی از جمله زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی کاربرد دارد.
پایتختها به عنوان اصلیترین مکانهای تجمع جمعیت، منابع و زیرساختها، به شدت در معرض بحرانها قرار دارند.
تعریف و بهبود تاب آوری میتواند از تلفات جانی و مالی جلوگیری کرده و کیفیت زندگی شهروندان را حفظ کند.
در این فصل، به بررسی عوامل مختلفی که میتوانند بر تاب آوری پایتختها تأثیر بگذارند خواهیم پرداخت.
این عوامل شامل زیرساختهای فیزیکی، همکاری اجتماعی و مدیریت بحران هستند.