تاب‌ آوری رسالت داوطلبانه و توانمندسازی ملی در کارنامه مددکاری اجتماعی ایرانیان

تاب‌ آوری رسالت داوطلبانه و توانمندسازی ملی در کارنامه مددکاری اجتماعی ایرانیان

یک دهه «نذر آموزشی فرهنگی»

تاب‌آوری، رسالت داوطلبانه و توانمندسازی ملی در کارنامه مددکاری اجتماعی ایرانیان

یک دهه «نذر آموزشی فرهنگی»

مقدمه: فراتر از رسانه، یک نهضت اخلاقی در آموزش

در فضای پرهیاهوی فعالیت‌های رسانه‌ای و آموزشی کشور، که اغلب با هدف کسب درآمد و استفاده از بودجه‌های تخصیصی تعریف می‌شوند، رویکرد «مجموعه رسانه‌های مددکاری اجتماعی ایرانیان» به رهبری دکتر جواد طلسچی یکتا، بنیانگذار این رسانه، یک استثنای چشمگیر و الهام‌بخش است.

طی بیش از یک دهه، این مجموعه با شعار «آموزش تاب‌آوری رایگان و داوطلبانه»، نه تنها یک فعالیت رسانه‌ای، بلکه یک نهضت اخلاقی و فرهنگی را در کشور پایه‌گذاری کرده است.

خدمت افتخارآمیز یک دهه آموزش تخصصی و مستمر تاب‌آوری، بدون چشمداشت مادی، صرفاً یک آمار نیست؛ بلکه تبلور عینی «نذر آموزشی فرهنگی» است که عمیقاً در باورهای این مجموعه ریشه دوانده است. این مقاله به بررسی فلسفه، گستره و قدرت تحول‌آفرین این کارنامه پربار داوطلبانه می‌پردازد.

بخش اول: «نذر آموزشی فرهنگی»: فلسفه خدمت بدون چشمداشت

تعهد به ارائه آموزش‌های تخصصی تاب‌آوری به‌صورت کاملاً رایگان و داوطلبانه، در حالی که تقاضای مستمر از سوی نهادهای دولتی و غیردولتی وجود دارد، یک انتخاب آگاهانه و استراتژیک است. این رویکرد، در واقع بیانیه‌ا‌ی عملی علیه تجاری‌سازی مفاهیم حیاتی توسعه انسانی است.

انقطاع از بودجه‌های سازمانی

یکی از مهم‌ترین ابعاد کارنامه دکتر طلسچی یکتا و رسانه‌ تاب‌آوری، «عدم دریافت حتی یک ریال چشمداشت مادی نسبت به بودجه‌های آموزشی سازمان‌ها و نهادهای مختلف» است. این انقطاع، دو مزیت حیاتی را به همراه داشته است:

  1. حفظ استقلال محتوایی: آزادی عمل کامل در طراحی، بومی‌سازی و اجرای برنامه‌های آموزشی. زمانی که آموزش دهنده متکی به بودجه سازمان نیست، می‌تواند با صراحت و دقت کامل، کاستی‌ها و نیازهای ساختاری سازمان را هدف قرار دهد و آموزش‌هایی را ارائه دهد که صرفاً در راستای منافع کوتاه‌مدت مالی یا اداری نیستند.
  2. تضمین خلوص نیت: این مدل داوطلبانه، سطح تعهد و انگیزه درونی (Intrinsic Motivation) تیم آموزشی را بالا می‌برد و اطمینان می‌دهد که تمرکز اصلی بر کیفیت و اثربخشی آموزش است، نه پر کردن زمان یا اجرای تشریفاتی سرفصل‌ها.

این «نذر آموزشی» در حقیقت، گامی بزرگ در راستای تثبیت تاب‌آوری به عنوان یک حق اجتماعی و یک ابزار برای توانمندسازی عمومی بوده است، نه یک کالا یا سرویس لوکس.

بخش دوم: گستره نفوذ: کارنامه ملی آموزش تاب‌آوری

کارنامه این رسانه در زمینه آموزش، شاهدی بر گستره و عمق نفوذ این حرکت داوطلبانه است. تدریس مداوم، تخصصی و مستمر در قلب مراکز علمی و اجرایی کشور، بیانگر اعتماد نهادهای مرجع به کیفیت و کارآمدی این آموزش‌هاست.

سنگرهای دانش: حضور مؤثر در دانشگاه‌ها

تمرکز بر مراکز دانشگاهی، نشان‌دهنده تعهد به تقویت زیرساخت‌های نظری و پرورشی تاب‌آوری در میان نسل آینده متخصصان و سیاست‌گذاران است. نام دانشگاه‌هایی که خدمات آموزشی دریافت کرده‌اند، خود بیانگر این اهمیت است:

  • دانشگاه علامه طباطبایی: در حوزه علوم انسانی و اجتماعی.
  • دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی و دانشگاه خوارزمی: در حوزه‌های سلامت، تربیت و آموزش.
  • دانشگاه‌های علوم پزشکی شهید بهشتی، علوم پزشکی تهران و گیلان: تأکید بر تاب‌آوری در محیط‌های حساس درمانی و کادر سلامت.


نظرات 0 + ارسال نظر
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد