چرا تاب آوری مهم است؟

چرا تاب آوری مهم است؟

رهیافتی جامع از منظر علوم مختلف

چرا تاب آوری مهم است؟

رهیافتی جامع از منظر علوم مختلف

مقدمه

تاب آوری (Resilience) واژه‌ای است که طی دهه‌های اخیر از حوزه‌های فیزیک و مهندسی وارد علوم انسانی، روانشناسی، جامعه‌شناسی و حتی اقتصاد و سیاست شده و جایگاه ویژه‌ای پیدا کرده است.

این مفهوم که به قابلیت “بازگشت به حالت اولیه” یا “بازیابی از شوک” اشاره دارد، دیگر تنها به معنای بقا نیست، بلکه توانایی انطباق، رشد و حتی شکوفایی در مواجهه با adversity (ناگواری)، shocks (شوک‌ها) و trauma (تروما) را در بر می‌گیرد.

در دنیای پیچیده و پرتحولات کنونی، درک و پرورش تاب آوری در سطوح فردی، خانوادگی، سازمانی و اجتماعی بیش از پیش اهمیت یافته است.

این مقاله به بررسی چرایی اهمیت تاب آوری با استناد به منابع معتبر جهانی خواهد پرداخت.

تعاریف و ابعاد تاب آوری

تاب آوری به صورت “فرآیند و پیامد انطباق موفقیت‌آمیز با تجربیات ناگوار زندگی از طریق تعامل مثبت با محیط” تعریف می‌شود (Masten & Obradović, ۲۰۰۷).

این تعریف نشان می‌دهد که تاب آوری نه یک ویژگی ثابت، بلکه یک فرآیند پویا و اکتسابی است که در بستر تعامل فرد با محیط شکل می‌گیرد. تاب آوری ابعاد مختلفی دارد:

  • تاب آوری فردی (Individual Resilience): توانایی فرد برای مقابله با استرس، تروما، تراژدی و منابع عظیم تهدید و تطبیق یافتن با آنها (APA, 2014).
  • تاب آوری خانوادگی (Family Resilience): ظرفیت یک سیستم خانوادگی برای بقا و رشد در مواجهه با استرس، تغییر و بحران، با استفاده از منابع درونی و بیرونی (Walsh, 2016).
  • تاب آوری سازمانی (Organizational Resilience): قابلیت یک سازمان برای پیش‌بینی، آماده‌سازی، پاسخگویی و انطباق با تغییرات و اختلالات، و بازیابی سریع از آن‌ها (Burnard & Bhamra, 2011).
  • تاب آوری اجتماعی/جامعوی (Community/Social Resilience): توانایی یک جامعه برای استفاده از منابع موجود برای پاسخگویی به رویدادهای ناگوار، مقاومت در برابر اثرات آن‌ها و بازیابی در روش‌هایی که آن اجتماع را قوی‌تر کند (Norris et al., 2008).
  • تاب آوری ملی/کشوری (National/Country Resilience): ظرفیت یک ملت برای بازیابی سریع از بحران‌ها، حفظ عملکرد حیاتی و ارتقاء رفاه عمومی در شرایط چالش‌برانگیز.

چرا تاب آوری مهم است؟

اهمیت تاب آوری را می‌توان از زوایای مختلف بررسی کرد:

در سطح فردی: سلامت روان و بهزیستی

  • کاهش آسیب‌پذیری در برابر اختلالات روانی: تحقیقات نشان می‌دهد که افراد تاب‌آور کمتر دچار اختلالات اضطرابی، افسردگی و PTSD (استرس پس از سانحه) می‌شوند، حتی پس از تجربه رویدادهای آسیب‌زا (Southwick et al., 2014).
  • بهبود مهارت‌های مقابله‌ای: تاب آوری به افراد کمک می‌کند تا راهبردهای مقابله‌ای موثرتری در برابر استرس‌های روزمره و بزرگتر توسعه دهند، مانند حل مسئله، خودتنظیمی هیجانی و جستجوی حمایت اجتماعی.
  • افزایش رضایت از زندگی و خوش‌بینی: افراد تاب‌آور تمایل بیشتری به دیدگاه مثبت نسبت به آینده دارند و از زندگی خود رضایت بیشتری نشان می‌دهند (Ong et al., 2003).
  • سلامت جسمانی بهتر: استرس مزمن بر سلامت جسمانی تأثیر منفی دارد. تاب آوری با تعدیل پاسخ استرس بدن، می‌تواند به بهبود سلامت قلبی-عروقی و سیستم ایمنی کمک کند (Ryff & Singer, 2003).

در سطح خانواده: پایداری و همبستگی

  • مدیریت بحران‌های خانوادگی: خانواده‌های تاب‌آور توانایی بهتری در مقابله با بحران‌هایی مانند بیماری‌های مزمن، فوت یکی از اعضا، طلاق یا مشکلات اقتصادی دارند و می‌توانند ساختار و عملکرد خود را حفظ کنند (Walsh, 2016).

نظرات 0 + ارسال نظر
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد