بنیانگذار رسانه تاب آوری ایران

بنیانگذار رسانه تاب آوری ایران

فهرست عناوین [نمایش]

بنیانگذار رسانه تاب آوری ایران

تحلیل راهبردی اکوسیستم جواد طلسچی یکتا: از مددکاری اجتماعی میدانی تا معماری تاب‌آوری اجتماعی و توسعه گفتمان ملی

مقدمه تحلیلی و تبیین چارچوب

ضرورت پژوهش و جایگاه گفتمان تاب‌آوری در ساختار اجتماعی ایران

بنیانگذار رسانه تاب آوری: در عصر حاضر، که جوامع با سرعت فزاینده‌ای از چالش‌ها، تغییرات ساختاری و بحران‌های گوناگون اقتصادی، اجتماعی و محیط زیستی روبرو هستند، نیاز به ارتقاء ظرفیت حیاتی تاب‌آوری (Resilience) بیش از پیش محسوس است.۱

تاب‌آوری به عنوان توانایی افراد و جوامع برای انطباق، مقاومت و پایداری در برابر تحولات دشوار تعریف می‌شود.۲

این پژوهش به تحلیل مسیر حرفه‌ای و فکری دکتر جواد طلسچی یکتا، یکی از پیشگامان این حوزه در ایران، می‌پردازد که با تأسیس نهادهای رسانه‌ای تخصصی، نقش مهمی در تبیین، بومی‌سازی و ارتقاء آگاهی عمومی درباره این مفهوم ایفا کرده است.۱

تحلیل اکوسیستم فکری و سازمانی دکتر طلسچی یکتا، که از تجربه عملیاتی در حوزه مددکاری اجتماعی آغاز شده و به مهندسی یک پلتفرم رسانه‌ای استراتژیک برای توسعه تاب‌آوری اجتماعی ختم می‌شود، الگویی از نحوه تبدیل دانش تخصصی به یک گفتمان عمومی-ملی را ارائه می‌دهد.

بررسی فعالیت‌های ایشان نشان می‌دهد که چگونه یک متخصص توانسته است یک خلأ استراتژیک در حوزه دانش‌رسانی اجتماعی را شناسایی و با تأسیس رسانه‌ای معتبر، برای استانداردسازی دانش و ایجاد مرجعیت واحد در مقیاس ملی اقدام نماید.

دامنه پژوهش و مبانی منابع اطلاعاتی

این مقاله پژوهشی به صورت جامع و انحصاری بر داده‌های منتشر شده در سه پایگاه اصلی تمرکز دارد: رسانه تاب‌آوری ایران (resiliencemedia.ir)، پایگاه خبری مددکار نیوز (madadkarnews.ir)، و مددکاری اجتماعی ایرانیان (iraniansocialworkers.ir).

تحلیل ساختاریافته این منابع، امکان بررسی سیر تحول نهادی و مفهومی دکتر طلسچی یکتا را به عنوان “معمار توانمندسازی اجتماعی در ایران” فراهم می‌سازد.۳

تمرکز بر این منابع نشان می‌دهد که تحول سازمانی ایشان، یعنی جابجایی تمرکز از مداخلات خرد و میدانی (نظیر کلینیک مددکاری) به سمت ایجاد مرجعیت رسانه‌ای واحد (رسانه تاب‌آوری ایران در سال ۱۴۰۲)، پاسخی آگاهانه به این نیاز بود که مداخلات خرد دارای مقیاس‌پذیری ملی نیستند.

این استراتژی مدیریتی، با هدف رفع همپوشانی و ایجاد یک مرجع کلیدی در فضای مجازی، برای تأثیرگذاری گسترده‌تر و استانداردسازی دانش در سطح جامعه طراحی شده است.۱

مبانی فکری و تکامل حرفه‌ای: از عملگرایی تا استراتژی

ریشه‌های عملیاتی: تحصیلات و تجارب اولیه مددکاری اجتماعی

مسیر حرفه‌ای دکتر جواد طلسچی یکتا، متولد ۲۰ مهر ۱۳۵۷ و ساکن شهرستان بندرانزلی ۵، بر اساس یک توالی آموزشی و عملیاتی استوار است که نقطه عزیمت آن رشته مددکاری اجتماعی است.

ایشان بلافاصله پس از فارغ‌التحصیلی از این رشته در سال ۱۳۸۱، در قالب خدمت سربازی به عنوان مددکار اجتماعی و مسئول بند اطفال زندان بندرانزلی مشغول به کار شدند و طی دو سال تجارب بسیار مهمی در مواجهه مستقیم و میدانی با آسیب‌های اجتماعی کسب نمودند.۵

پس از اتمام دوره سربازی و تحصیلات آکادمیک در رشته‌های موسیقی کلاسیک و روانشناسی در ارمنستان ۵، ایشان فعالیت‌های میدانی خود را در ایران ادامه دادند.

این تجارب با تأسیس کلینیک مددکاری اجتماعی معراج با مجوز سازمان بهزیستی به اوج رسید.

در این مرکز، ایشان به طور مستقیم به امور تخصصی مددکاری اجتماعی، عمدتاً در شاخه‌های توانمندسازی زنان سرپرست خانوار و حمایت از فرزندان بی سرپرست و بد سرپرست سازمان بهزیستی، پرداختند و طرح‌های مختلفی در زمینه پیشگیری و مقابله با آسیب‌های اجتماعی اجرا نمودند.۵

رویکرد چندرشته‌ای و توسعه استراتژیک دانش

سوابق تحصیلی بنیانگذار رسانه تاب آوری ایران نشان‌دهنده یک رویکرد بین‌رشته‌ای آگاهانه است که زیربنای مدیریت اکوسیستم رسانه‌ای کنونی ایشان را تشکیل می‌دهد.

در کنار ریشه‌های قوی مددکاری و مطالعات روانشناسی بالینی، ایشان از سال ۱۳۹۷ مطالعات راهبردی خود را در حوزه کوچینگ آغاز کرده و در سال ۱۳۹۹ موفق به اخذ مدرک دکتری در رشته مدیریت راهبردی و سازمانی کوچینگ (مدیریت کسب و کار) شدند.۵

این ترکیب تخصصی—ادغام دانش عمیق در زمینه نیازهای اجتماعی (مددکاری)، مدیریت بحران فردی (روانشناسی) و مهارت‌های عملیاتی و سازمانی (دکتری مدیریت راهبردی)— چارچوب نظری «تاب‌آوری مبتنی بر توانمندسازی» را شکل داد.

این امتزاج دانش به ایشان این توانایی را بخشید که تاب‌آوری را نه صرفاً به عنوان یک مفهوم روان‌درمانی یا مداخلات حمایتی، بلکه به عنوان یک ابزار مدیریتی و یک ظرفیت اجتماعی قابل برنامه‌ریزی و رشد (Development) در نظر بگیرند، که این نگاه کاملاً با هدف “ارزش آفرینی” سازمانی و ملی سازگار است.

تقدیرنامه‌ها و جایگاه آکادمیک

اعتبارسنجی ملی و دانشگاهی فعالیت‌های ایشان، مرجعیت محتوایی پلتفرم‌های رسانه‌ای را تقویت می‌کند. دکتر طلسچی یکتا در سال ۱۳۹۵ به عنوان مددکار نمونه کشور انتخاب شد.۹

همچنین، به واسطه کلیه تلاش‌ها و فعالیت‌های تخصصی چندین ساله در حوزه‌های مختلف مددکاری اجتماعی و تاب‌آوری، در سال ۱۳۹۷ در نخستین جشنواره جایزه ملی آرمان برتر به عنوان مدیر ارزش آفرین کشور مورد تقدیر قرار گرفت.۵

علاوه بر این، ایشان از سال ۱۴۰۰ تاکنون به عنوان استاد مدعو در دانشگاه علامه طباطبایی مشغول به فعالیت بوده‌اند.۹

مهندسی اکوسیستم رسانه‌ای

تأسیس پلتفرم‌های رسانه‌ای توسط دکتر طلسچی یکتا یک توالی استراتژیک و هدفمند را دنبال می‌کند که از پوشش عمومی مددکاری اجتماعی آغاز و به تخصص‌گرایی در تاب‌آوری اجتماعی ختم می‌شود. این روند در سه فاز متوالی قابل بررسی است.

فاز اول: پایه‌گذاری رسانه جامع مددکاری اجتماعی (۱۳۹۲)

از سال ۱۳۹۰، در موازات فعالیت‌های عملیاتی و میدانی، دکتر طلسچی یکتا پس از یک دوره شش ماهه نیازسنجی از وضعیت فضای رسانه‌ای و مجازی مددکاری اجتماعی کشور، زیرساخت‌های لازم برای تأسیس وبسایت جامع مددکاری اجتماعی ایرانیان را ایجاد نمودند.۵

این رسانه جامع در نهایت در سال ۱۳۹۲ به شکل رسمی، با گستره پوشش رسانه‌ای ملی و فراملی، راه‌اندازی شد.۵

این پلتفرم به سرعت از طریق اجرای چندین کارزار رسانه‌ای با موضوعات متنوع اجتماعی شناخته شد، به طوری که روزانه صدها آی‌پی مختلف آن را رصد می‌نمودند.۵

همچنین، به دلیل احساس خلأ در روابط بین‌المللی، زمینه ایجاد بخش انگلیسی این وبسایت فراهم شد و وبسایت انگلیسی مددکاری اجتماعی ایرانیان از سال ۲۰۱۵ فعالیت خود را آغاز نمود.۵

فاز دوم: ظهور خانه و باشگاه تاب‌آوری (۱۳۹۳-۱۳۹۴)

با توجه به درک اهمیت مفهوم تاب‌آوری در مواجهه با چالش‌های اجتماعی، در دی ماه ۱۳۹۳، «خانه تاب‌آوری ایران» با ابتکار دکتر جواد طلسچی یکتا تأسیس شد.۱

این مرکز به عنوان نخستین مرجع علمی رسانه‌ای تاب‌آوری در ایران معرفی شد.۳ رسالت فکری این مرکز ایجاد فضایی منسجم برای تبادل نظر، انتشار مطالب علمی و آگاهی‌بخشی و همچنین فراهم کردن بستر هم‌افزایی فعالیت‌های علمی و پژوهشی در حوزه تاب‌آوری بود که متخصصین علوم روان‌شناختی و جامعه‌شناختی را هم‌آورد می‌ساخت.۱

در ادامه این حرکت، تأسیس باشگاه تاب‌آوری ایران در سال ۱۳۹۴ بر بستر مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی، نقطه عطفی در فعال‌سازی تخصص‌های نوین در حوزه تاب‌آوری و افزودن بُعد شبکه‌سازی و اجتماعی به فعالیت‌های رسانه‌ای بود.۳

فاز سوم: تثبیت مرجعیت تخصصی و تأسیس رسانه تاب‌آوری ایران (۱۴۰۲)

در تابستان ۱۴۰۲ (۲۰۲۳)، دکتر طلسچی یکتا با هدف رفع همپوشانی وبسایت‌های فعال در حوزه تاب‌آوری و پاسخ به یک خلأ اطلاعاتی استراتژیک در کشور ۳، اقدام به تأسیس اولین رسانه تاب‌آوری اجتماعی به نشانی resiliencemedia.ir (یا Talisweb.ir) نمودند.۱

این اقدام نشان‌دهنده یک نقشه راه برای تبدیل شدن از یک نهاد فعال به یک مرجع نهایی (Key Reference) در حوزه تخصصی است.

این رسانه اکنون به عنوان “نخستین پلتفرم تخصصی تاب‌آوری اجتماعی در ایران” و “پرتال جامع تخصصی تاب‌آوری کشور” معرفی شده است.۳

این توالی تأسیس نهادها یک استراتژی مدیریتی را آشکار می‌سازد که در آن، «مددکاری اجتماعی ایرانیان» نقش بستر نهادی و عمومی را ایفا کرد، «خانه تاب‌آوری» بازوی علمی-پژوهشی را فعال نمود، و در نهایت، «رسانه تاب‌آوری ایران» به عنوان نهاد متمرکز برای استانداردسازی و تثبیت دانش بومی‌شده تاب‌آوری عمل می‌کند.

توالی زمانی و استراتژیک تأسیس نهادهای اکوسیستم بنیانگذار رسانه تاب آوری ایران به شرح زیر است:

توالی زمانی و استراتژیک تأسیس نهادهای اکوسیستم دکتر طلسچی یکتا

عنوان نهاد/پلتفرم تاریخ تأسیس (شمسی/میلادی) هدف اصلی/رسالت نقش در اکوسیستم سندیت
کلینیک مددکاری اجتماعی معراج پس از ۱۳۸۳ (پس از اتمام سربازی) امور تخصصی مددکاری، توانمندسازی زنان سرپرست خانوار و اطفال فاز میدانی و عملیاتی مددکاری، ریشه عملیاتی ۵
وبسایت جامع مددکاری اجتماعی ایرانیان ۱۳۹۲ (رسمی) پوشش رسانه‌ای ملی و فراملی مددکاری، رفع خلأ رسانه‌ای ملی فاز رسانه‌ای اولیه، زیرساخت اصلی اکوسیستم ۵
خانه تاب‌آوری ایران دی ۱۳۹۳ (زمستان ۲۰۱۴) نخستین مرجع علمی رسانه‌ای تاب‌آوری، هم‌افزایی علمی و پژوهشی فاز گذار به حوزه تخصصی تاب‌آوری، بسترسازی فکری ۱
رسانه تاب‌آوری ایران (resiliencemedia.ir) تابستان ۱۴۰۲ (۲۰۲۳) اولین رسانه تخصصی تاب‌آوری اجتماعی کشور، مرجعیت کلیدی آموزش و پژوهش تثبیت گفتمان اجتماع‌محور و مرجعیت نهایی، رفع همپوشانی ۳

تحلیل استراتژیک رسانه تاب‌آوری ایران: مأموریت، رویکرد و تأثیرات

چارچوب مأموریت سه‌گانه (آموزش، پژوهش، توسعه)

رسانه تاب‌آوری ایران مأموریت خود را بر اساس سه رکن اصلی آموزش، پژوهش و توسعه تاب‌آوری ایرانیان متمرکز ساخته است.۲ در بُعد آموزش، هدف تبدیل شدن به مرجعی کلیدی برای آموزش و تأکید ویژه بر بومی‌سازی مفاهیم تاب‌آوری است.۴

این رسانه می‌کوشد تا دانش تاب‌آوری را به راهبردهای عملی برای افراد، خانواده‌ها و جوامع تبدیل کند تا تنها به محافل آکادمیک محدود نماند.۴

در زمینه پژوهش، رسالت اصلی، انتشار آخرین مقالات و پژوهش‌ها در حوزه‌های مختلف تاب‌آوری، از جمله انتشار کتاب، مقاله، یادداشت و آخرین به‌روزرسانی‌ها است.۴

این کارکرد، برای پر کردن شکاف میان دانش نظری و اجرای عملی دانش تاب‌آوری، از طریق یک استراتژی محتوایی آگاهانه صورت می‌گیرد.۴

رکن توسعه و بومی‌سازی نیز شامل گسترش محتوا از تاب‌آوری فردی تا تاب‌آوری سازمانی و اجتماعی با رویکردی جامع، و تثبیت و اعتباربخشی به دانش تاب‌آوری در کشور برای ایجاد یک درک ملی منسجم و کاربردی است.۲

رویکرد جامعه‌محور و بین‌رشته‌ای

رسانه تاب‌آوری ایران با رویکردی جامع و بین‌رشته‌ای، بر یکپارچه‌سازی و اتحاد فارغ‌التحصیلان علوم روان‌شناختی و جامعه‌شناختی در سراسر کشور تمرکز دارد.۴

این بنیاد بین‌رشته‌ای قوی، که اصول مددکاری اجتماعی را در چارچوب تاب‌آوری ادغام می‌کند ۴، نشان‌دهنده دیدگاهی عملی، انسان‌محور و جامعه‌محور است که تاب‌آوری را نه یک ویژگی مجزا، بلکه یک فرآیند پویا می‌بیند که ریشه در ساختارهای اجتماعی دارد و نیازمند مداخلات سیستمی است.

اگرچه این رسانه از نظر ساختار راهبردی تحت هدایت بنیانگذار اکوسیستم (دکتر طلسچی یکتا) قرار دارد، اما تحلیل‌ها نشان می‌دهند که تیم تخصصی آن، برای حفظ کیفیت و جلوگیری از تداخل محتوایی، از استقلال عملیاتی کامل از پلتفرم‌های قدیمی‌تر چون مددکار نیوز و پایگاه جامع مددکاری اجتماعی ایرانیان برخوردار است.۲

سهم در ترویج فرهنگ تاب‌آوری

فعالیت‌های دکتر طلسچی یکتا در حوزه رسانه، نقش مهمی در ترویج و نهادینه‌سازی تاب‌آوری به عنوان یک ارزش اساسی ایفا کرده است. این پلتفرم با هدف مبارزه با تحریف و ارائه اطلاعات دقیق، به ترویج فرهنگ تاب‌آوری می‌پردازد.۴

تعهد به تبدیل تاب‌آوری به یک نیروی ملموس و تأثیرگذار برای توسعه اجتماعی، با ترویج درکی عملی و کاربردی از این مفهوم، یکی از اهداف محوری است.۴

در تبیین این دیدگاه، بیش از یکصد یادداشت و مقاله تخصصی از ایشان در رسانه‌های مختلف همچون مهر، ایسنا، ایرنا، سلامت نیوز، و مرور منتشر شده است.۸ (ایشان همچنین به عنوان گزارشگر رسمی خبرگزاری سلامت نیوز نیز فعالیت می‌کنند.۸)

در گفتارهای محوری خود در پایگاه خبری مددکار نیوز، دکتر طلسچی یکتا بر ضرورت‌هایی چون گفتگو به عنوان زیربنای تاب‌آوری خانواده 13 و ضرورت مشارکت مردم جهت تبیین مسائل اجتماعی 13 تأکید کرده‌اند.

تعریف نوین تاب‌آوری: تحول از روان‌شناختی به توانمندسازی اجتماعی

مهم‌ترین میراث فکری دکتر جواد طلسچی یکتا، ارائه تعریف جامع و نوین از تاب‌آوری است که ماهیت اجتماع‌محور و توانمندساز دارد. این تعریف، گفتمان ملی را به طور اساسی تحت تأثیر قرار داده است.

تغییر پارادایم از تمرکز بر روان‌شناسی فردی به اجتماع‌محوری

پیش از فعالیت‌های دکتر طلسچی یکتا، نگاه غالب در ایران بر تاب‌آوری روان‌شناختی متمرکز بود که آن را به عنوان یک ویژگی فردی مورد بررسی قرار می‌داد.۳

با این حال، ایشان با تلفیق بینش عمیق حاصل از مددکاری اجتماعی، روانشناسی و آینده‌پژوهی، رویکردی نوین را بنیان نهاد که برای اولین بار توجه و تأکید ویژه‌ای بر تاب‌آوری اجتماع‌محور و اجتماعی داشت.۳

این تغییر دیدگاه، تاب‌آوری را از حاشیه مباحث صرفاً آکادمیک به متن گفتمان عمومی جامعه ایران منتقل کرد و نشان داد که تاب‌آوری تنها یک ویژگی فردی نیست، بلکه یک ظرفیت جمعی است که باید در بستر جامعه و با مشارکت همگانی تقویت شود.۳

این تحول، در واقع، تاب‌آوری را از یک مداخله رفاهی به یک ابزار توسعه ملی ارتقا می‌دهد.

تعریف جامع تاب‌آوری بر پایه توانمندسازی

تعریف جدید دکتر طلسچی یکتا از تاب‌آوری بر مفهوم توانمندسازی (Empowerment) استوار است.۳

از دیدگاه ایشان، تاب‌آوری صرفاً به معنای تحمل یا بازگشت به حالت اولیه پس از یک بحران نیست.۳ بلکه شامل توانایی‌های گسترده‌تری است:

  • انطباق، بازیابی و رویارویی مؤثر: توانایی انطباق، بازیابی و رویارویی مؤثر با مشکلات.۳
  • مؤلفه‌های پیشگیرانه: این تعریف به طور صریح شامل پیشگیری، آموزش و توانمندسازی جامعه در ابعاد روانی، اقتصادی و فرهنگی نیز می‌شود.۳

این رویکرد جامع، افراد و جوامع را قادر می‌سازد تا نه تنها از پس چالش‌ها برآیند، بلکه از آن‌ها برای رشد و توسعه نیز استفاده کنند.۳

این تفسیر، با گنجاندن مؤلفه‌های اقتصادی و فرهنگی در تعریف تاب‌آوری، مسئولیت مقابله با بحران‌ها را از دوش تنها نهادهای دولتی برداشته و آن را به یک ظرفیت جمعی و خود-سازمانده در جامعه (با کمک ابزارهای رسانه‌ای) تبدیل می‌کند.

تحلیل ابعاد رویکرد نوین تاب‌آوری (مبتنی بر توانمندسازی) در جدول زیر نشان داده شده است:


تاب‌آوری اجتماعی محله‌محور

تاب‌آوری اجتماعی محله‌محور

تحلیل جامع تاب‌آوری اجتماعی محله‌محور: از چارچوب‌های سرمایه‌ای و رویکرد گذار تا الزامات حکمروایی و عدالت اجتماعی در شهرهای تاب‌آور

فهرست عناوین [نمایش]

تاب‌آوری اجتماعی محله‌محور

تحلیل جامع تاب‌آوری اجتماعی محله‌محور: از چارچوب‌های سرمایه‌ای و رویکرد گذار تا الزامات حکمروایی و عدالت اجتماعی در شهرهای تاب‌آور

مقدمه راهبردی: پارادایم محله‌محور در مواجهه با چالش‌های شهری

تبیین ضرورت تاب‌آوری محله‌محور در عصر مخاطرات

مفهوم تاب‌آوری محله‌محور (Neighborhood-Based Resilience) به عنوان یک رویکرد جامع و چندبعدی در مدیریت شهری معاصر، اهمیت فزاینده‌ای یافته است.

این رویکرد به معنای تقویت ظرفیت‌های داخلی یک محله برای مقابله با تهدیدات و بحران‌های مختلف – اعم از سوانح طبیعی، شوک‌های اقتصادی، یا چالش‌های اجتماعی – با بهره‌گیری از منابع و توانمندی‌های موجود در خود جامعه محلی تعریف می‌شود.۱

محله به عنوان “نخستین خط دفاعی” و بستر واقعی وقوع حوادث شناخته می‌شود؛ بنابراین، این مقیاس، نقطه شروع حیاتی برای هرگونه فرآیند بازیابی پس از بحران است.۳

اگرچه بحران‌هایی مانند زلزله یا رکود اقتصادی دارای ماهیت کلان و ساختاری هستند، اما نحوه اثرگذاری و فرآیند بازیابی (Recovery) آن‌ها کاملاً در سطح محلی تعیین می‌شود.

شکست تاب‌آوری در سطح محله می‌تواند به معنای شکست کامل مدیریت بحران در مقیاس‌های بزرگ‌تر شهری باشد.

دیدگاه محله‌محور، بر خلاف تصورات سنتی متمرکز بر زیرساخت‌های کلان، سلامت و پایداری جامعه را در قالب بستر اجتماعی و محیط زندگی ساکنان در نظر می‌گیرد.۲

این تلفیق ابعاد، منجر به این درک می‌شود که تقویت تاب‌آوری در این مقیاس، نه تنها به بهبود توانایی مقابله با شوک‌ها کمک می‌کند، بلکه به کاهش نابرابری‌های بهداشتی و ارتقای کیفیت زندگی روزمره نیز منجر می‌شود.

تعریف و دامنه تاب‌آوری اجتماعی

تاب‌آوری اجتماعی هسته اصلی تاب‌آوری محله‌محور را تشکیل می‌دهد. پژوهشگران، تاب‌آوری اجتماعی را وضعیتی تعریف می‌کنند که در آن جامعه توانایی انطباق با تغییرات به وجود آمده (مانند سوانح) را داشته و در عبارتی دیگر، نشان‌دهنده توانایی جامعه در پاسخگویی به بحران‌های نوظهور است.۴

این مفهوم فراتر از توانایی فیزیکی برای مقاومت صرف بوده و عناصر حیاتی روانی، اجتماعی، و فرهنگی را در بر می‌گیرد.۲

تاب‌آوری محله‌محور با شناسایی چرخه‌های رفتاری و شناختی افراد در محله، به هماهنگی بیشتر جامعه در مواجهه با چالش‌ها کمک می‌کند و باعث ایجاد احساس تعلق، هویت و اعتماد در جامعه محلی می‌شود.۳

مبانی نظری و چارچوب‌های مفهومی تاب‌آوری محله‌ای

تکامل مفهومی تاب‌آوری: از ثبات مهندسی تا انطباق اجتماعی-اکولوژیکی

مطالعات تاب‌آوری از رویکردهای کلاسیک متمرکز بر بازگشت سریع به تعادل، به رویکردهای مدرن (اجتماعی-اکولوژیکی) تکامل یافته‌اند که شامل ظرفیت یادگیری، انطباق و تغییر شکل پایدار سیستم هستند.

با این حال، شایان توجه است که رویکردهای سیستمی اجتماعی-اکولوژیکی (SES)، که ریشه در علوم طبیعی دارند، هنگام اعمال در حوزه اجتماعی، اغلب به سیاست، قدرت، افراد و به‌ویژه نابرابری‌ها توجه کمی نشان می‌دهند.۵

این محدودیت مفهومی، لزوم استفاده از چارچوب‌های غنی‌تر مبتنی بر علوم اجتماعی را برای ارزیابی تاب‌آوری محله‌محور برجسته می‌سازد.

چارچوب شش سرمایه (Six Capitals Framework)

یک چارچوب نظری قوی برای درک منابع و توانمندی‌های محله‌ای، مدل شش سرمایه است که ظرفیت جامعه را برای ایجاد تاب‌آوری تشریح می‌کند ۶:

  1. سرمایه اجتماعی (Social Capital): میزان اتصال شهروندان و شبکه‌های همبستگی درون جامعه.۶
  2. سرمایه انسانی (Human Capital): مهارت‌ها و توانایی‌های فردی شهروندان، شامل آموزش‌های آمادگی در برابر بحران و دسترسی به دانش.۱
  3. سرمایه فرهنگی (Cultural Capital): توانایی جامعه برای همکاری و ایجاد راحتی در مواجهه با تنوعات نژادی، قومی و سنی.۶
  4. سرمایه طبیعی (Natural Capital): شامل منابع و زیبایی‌های طبیعی، مانند فضاهای سبز.۶
  5. سرمایه سیاسی/نهادی (Political Capital): نفوذ بر استانداردها، قوانین، مقررات، و اجرای مؤثر آن‌ها.۶
  6. سرمایه مالی (Financial Capital): توانایی مالی برای سرمایه‌گذاری در ظرفیت‌سازی و حفظ منابع اقتصادی پایدار.


تاریخچه خانه‌های تاب‌آوری در ایران

تاریخچه خانه‌های تاب‌آوری در ایران

فهرست عناوین [نمایش]

تاریخچه خانه‌های تاب‌آوری در ایران

گزارش تخصصی: تاریخچه تکوینی و تحلیل تطبیقی خانه‌های تاب‌آوری در ایران؛ از پیشگامی مددکاری اجتماعی تا تخصصی‌سازی روانشناختی

مقدمه: تاب‌آوری اجتماعی در ایران: زمینه و ضرورت نهادی

مفهوم‌سازی تاب‌آوری: از دوام تا انطباق

تاب‌آوری یا رزیلینس (Resilience)، در ادبیات علوم اجتماعی و روانشناسی، نه صرفاً به معنای توانایی بازگشت به وضعیت پیشین پس از یک بحران، بلکه به عنوان توانایی افراد، جوامع و سیستم‌ها در مواجهه، مقاومت و انطباق موفقیت‌آمیز با چالش‌های مختلف تعریف می‌شود.۱

این سازه روان‌شناختی، که توسط محققانی نظیر گارمزای و ماستن (۲۰۰۶) به عنوان فرایند یا پیامد سازگاری موفقیت‌آمیز علی‌رغم شرایط تهدیدکننده تعریف شد، نقش پررنگی در حفظ سلامت روانی و دوام جوامع در برابر بحران‌ها دارد.۲

در پی درک اهمیت روزافزون تاب‌آوری در سطح جهانی، جوامع موفق و پیشرفته پرورش این ویژگی ارزشمند را در اولویت قرار داده‌اند.۲

در بافتار ملی ایران، با توجه به ضرورت مدیریت چالش‌های اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی پیچیده، تأسیس نهادهایی برای ترویج و آموزش این مفهوم حیاتی شد.

نهادهای مدنی و تخصصی با هدف “زنده نگه داشتن چراغ امید” و ارتقاء سلامت روان عمومی، فعالیت خود را در قالب خانه‌های تاب‌آوری آغاز کردند.۲ تولد این رسانه‌های حرفه‌ای روانشناختی-مددکاری، گامی نوین در فضای اجتماعی ایران تلقی می‌شود.

ایران به مثابه بستر بحران و نیاز نهادی

بستر اجتماعی و اقتصادی ایران، به دلیل مواجهه با مسائلی نظیر رکود اقتصادی، نابرابری‌های عمیق اجتماعی، تحریم‌ها و مهاجرت‌های فزاینده، نیاز مبرمی به تقویت تاب‌آوری دارد.۳ تحلیل‌های تخصصی نشان می‌دهد که عوامل ساختاری مانند افزایش مهاجرت به شهرها و تضعیف نقش آرامش‌بخش نهاد خانواده (به دلیل فشارهای اقتصادی و افزایش نفوذ اینترنت)، به کاهش محسوس تاب‌آوری اجتماعی در کشور منجر شده است.۴

این کاهش ظرفیت اجتماعی، خود را در قالب افزایش خشونت‌ها، از جمله خشونت‌های مجازی، و بالارفتن سطح پرخاشگری‌ها و اعتراض‌های توده‌ای یا صنفی نمایان می‌سازد.۴ فقدان تاب‌آوری اجتماعی می‌تواند در بلندمدت منجر به فرسودگی کالبدی بافت‌های مسکونی و کاهش کیفیت زندگی شود.۶

این وضعیت حاکی از وجود یک شکاف ساختاری و اطلاعاتی در مدیریت سلامت اجتماعی است، به ویژه از آن رو که نهادهای رسمی (مانند مدارس) تاکنون در آموزش مهارت‌های تاب‌آوری از سنین پایین کوتاهی کرده‌اند ۵ و در حوزه تاب‌آوری نهادی، کشور فاقد سابقه نظری مناسب و چارچوب‌های ارزیابی قوی است.۷

در نتیجه، ظهور و رشد نهادهای تخصصی مستقل مانند خانه‌های تاب‌آوری، واکنشی مستقیم و غیردولتی برای پر کردن این خلأهای اساسی بود که به دنبال توسعه استراتژی‌های مؤثر در شرایط عدم قطعیت هستند.۸

جایگاه رسانه‌های تخصصی در مدیریت بحران و اطلاعات

خانه‌های تاب‌آوری، برخلاف مدل‌های سنتی سازمانی، فعالیت خود را در قالب “رسانه” آغاز کردند.۱ این انتخاب استراتژیک بر اهمیت تاب‌آوری در عصر دیجیتال تأکید دارد، زیرا رسانه‌ها نقش مهمی در شکل‌دهی افکار عمومی، انتقال فرهنگ و ارزش‌ها دارند.۱۰

هدف استراتژیک این رسانه‌های تخصصی، مبارزه با تحریف و ارائه اطلاعات دقیق و بومی‌سازی شده از طریق یک پلتفرم مرجع، مستقل و مردمی است.۸

فعالیت رسانه‌ای تخصصی در این حوزه، به ویژه با هدف ارتقاء آگاهی عمومی و توسعه استراتژی‌های مؤثر، طراحی شده است.۱

استقلال این نهادها از وابستگی سازمانی به نهادهای دولتی و غیردولتی ۱۲، به آن‌ها امکان می‌دهد تا با حفظ مرجعیت، محتوای خود را به طور گسترده منتشر کرده و به عنوان یک نهاد فکری در حوزه تاب‌آوری در فضای مجازی کشور عمل نمایند.

دوگانه تاریخی: ترسیم مسیرهای تأسیس خانه‌های تاب‌آوری (۱۳۹۳-۱۳۹۴)

تاریخچه تأسیس خانه‌های تاب‌آوری در ایران نشان‌دهنده فعالیت دو جریان پیشگام مجزا در فاصله زمانی بسیار نزدیک است که هر یک بر یک حوزه تخصصی خاص تمرکز کرده و موجبات تکامل اکوسیستم تاب‌آوری در کشور را فراهم آوردند.

مسیر اول: خانه تاب‌آوری ایرانیان و رویکرد مددکاری اجتماعی (۱۳۹۳)

اولین نمود نهادی فعالیت در این حوزه، تأسیس “خانه تاب‌آوری ایران” یا “خانه تاب‌آوری ایرانیان” بود که به همت دکتر جواد طلسچی یکتا، مدیر و مؤسس رسانه مددکاری اجتماعی ایرانیان، شکل گرفت.۱۳

  • تأسیس و آغاز فعالیت: این نهاد در دی ماه سال ۱۳۹۳ (زمستان ۱۳۹۳) با حضور جمعی از فرهیختگان حوزه مددکاری اجتماعی فعالیت خود را آغاز نمود.۱۳
  • رویکرد و محتوای اولیه: فعالیت اولیه این خانه در قالب نشر محتوای تخصصی تاب‌آوری با تمرکز بر جنبه‌های آسیب‌پذیری اجتماعی و عملیاتی تعریف شد. حوزه‌های محتوایی شامل زنان، کودکان، سالمندان، بیماران اعصاب و روان، و همچنین تاب‌آوری شغلی و سازمانی بودند.۱۳ این انتخاب موضوعی، تأکید بر جنبه‌های مداخله‌گرانه و مددکاری اجتماعی را نشان می‌دهد.
  • ساختار فکری و نهادی: اولین اتاق فکر این خانه متشکل از شاخص‌های پژوهش مددکاری اجتماعی، جامعه‌شناسی و روانشناسی بود که نقشه راه و کلیه تصمیمات لازم را با محوریت تاب‌آوری اتخاذ نمود.۱۳ در ادامه این مسیر، باشگاه تاب‌آوری ایران (به عنوان اولین زیرشاخه خانه تاب‌آوری کشور) در سال ۱۳۹۴ ایجاد شد.۱۳
  • تکامل و تخصصی‌سازی (۱۴۰۰-۱۴۰۲): این جریان مطالعاتی و تحقیقاتی که در سال ۱۳۹۳ به عنوان شاخه‌ای از پایگاه اطلاع‌رسانی مددکاران اجتماعی ایران آغاز شده بود ۱۱، نهایتاً در سال ۱۴۰۲ (۲۰۲۳) با هدف ایجاد یک حضور غالب و تأثیرگذار، به تأسیس رسمی “رسانه تاب‌آوری ایران” (resiliencemedia.ir) منجر شد. مأموریت سه‌گانه این پلتفرم جدید، آموزش، پژوهش و توسعه تاب‌آوری اجتماعی و یکپارچه‌سازی فارغ‌التحصیلان علوم یاورانه بود.۸

مسیر دوم: اولین وبسایت تاب‌آوری روانشناختی (۱۳۹۴)

اندکی پس از آغاز فعالیت جریان مددکاری اجتماعی، یک نهاد تخصصی دیگر با رویکرد روانشناختی و تمرکز بر ترجمه، فعالیت خود را آغاز کرد.

  • تأسیس و هویت: “خانه تاب‌آوری ایران”، که به عنوان “اولین وبسایت تاب‌آوری روانشناختی کشور” شناخته می‌شود، در تاریخ ۲۹ تیر ماه ۱۳۹۴ به طور رسمی در کرمانشاه رونمایی شد.۱۵ این پایگاه توسط خبرگزاری‌های معتبری چون ایلنا و ایسنا مورد توجه قرار گرفت.۱۶
  • مدیر و مؤسس: دکتر محمدرضا مقدسی، بانی و بنیانگذار تاب‌آوری در اینترنت فارسی، مدیریت و تأسیس این پایگاه تخصصی را بر عهده گرفت.۱۲
  • رسالت محوری (چهار رکن): رسالت این نهاد بر اساس چهار رکن اصلی شامل ترجمه، توسعه، ترویج و تدریس بنا شده است.۱۵ این پایگاه با تمرکز بر انتقال دانش بین‌المللی، تاکنون بیش از ۴۰ عنوان کتاب تخصصی از نویسندگان برجسته جهانی (مانند مایکل نینان و آن ماستن) را ترجمه و منتشر کرده است.۱۲
  • تمرکز روانشناختی: هدف از تشکیل این سایت کمک به ارتقاء سلامت، اجتماعی کردن بحث تاب‌آوری و تنویر افکار عمومی با مسائل روانشناختی اعلام شد.۱۵ همچنین، دبیر وقت شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر کرمانشاه، تاب‌آوری را یک سازه روانشناختی حائز اهمیت در پیشگیری از اعتیاد دانست که تأسیس این پایگاه به آن کمک می‌کند.


تاب‌آوری چیست؟

تاب‌آوری چیست؟

تاب‌آوری (Resilience): توانایی شکوفایی در مواجهه با سختی‌ها

فهرست عناوین [نمایش]

تاب‌آوری چیست؟

تاب‌آوری (Resilience): توانایی شکوفایی در مواجهه با سختی‌ها

تعریف و ماهیت تاب‌آوری

تاب‌آوری (Resilience)، صرفاً توانایی تحمل سختی‌ها نیست، بلکه فرآیند سازگاری موفقیت‌آمیز در مواجهه با ناملایمات، تروما، تراژدی، تهدیدها یا منابع استرس قابل توجه است.۱

انجمن روانشناسی آمریکا (APA) تاب‌آوری را این‌گونه تعریف می‌کند: “فرآیند سازگاری خوب در مواجهه با ناملایمات، تروما، تراژدی، تهدیدها یا منابع استرس قابل توجه”.۱

این مفهوم نه یک ویژگی ذاتی که تنها عده‌ای خاص آن را داشته باشند، بلکه مجموعه‌ای از رفتارها، افکار و اقداماتی است که قابل آموختن و پرورش دادن هستند.۳

فراتر از بازگشت به حالت اولیه، تاب‌آوری فرد را قادر می‌سازد تا پس از تجربه رویدادهای استرس‌زا، قوی‌تر شده و در مسیر رشد شخصی قرار گیرد.۳

از منظر روانشناختی، تاب‌آوری فرآیندی پویا است که در آن فرد از قابلیت‌ها و مهارت‌های شخصی خود در هنگام مواجهه با فشارها و محرک‌های استرس‌زا استفاده می‌کند.۴

هدف این فرآیند، نه تنها جلوگیری از شکست فرد، بلکه دستیابی به رشد و تقویت شخصی است.۴

ابعاد کلیدی تاب‌آوری

تاب‌آوری ابعاد گوناگونی دارد که آن را به یک سازه چندوجهی تبدیل می‌کند.

الف. ابعاد روان‌شناختی (بر اساس مقیاس CD-RISC)

مقیاس تاب‌آوری کونور و دیویدسون (CD-RISC)، یک ابزار استاندارد سنجش تاب‌آوری با ۲۵ گویه است ۵ که پنج بعد اصلی زیر را در بر می‌گیرد ۶:

  • شایستگی شخصی (Personal competence)
  • اعتماد (Trust)
  • پذیرش مثبت (Positive acceptance)
  • کنترل (Control)
  • تأثیر معنوی/روحانی (Spiritual influence)

ب. ابعاد تاب‌آوری روان‌شناختی (بر اساس مدل‌های مفهومی)

یک پژوهش کیفی در زمینه روانشناسی مثبت‌گرا، تاب‌آوری روان‌شناختی را شامل چهار بُعد اساسی دانسته‌ است ۴:

  • وظیفه‌شناسی (Conscientiousness)
  • پایداری (Perseverance)
  • انعطاف‌پذیری (Flexibility)
  • رشد شخصی (Personal growth)

این ابعاد، جنبه‌های گوناگون توانایی فرد در کنار آمدن با مشکلات و چالش‌های زندگی را نشان می‌دهند.۴

تمایز تاب‌آوری با مفاهیم مرتبط

تاب‌آوری اغلب با مفاهیمی نظیر سرسختی (Hardiness)، مقابله (Coping) و رشد پس از سانحه (Posttraumatic Growth- PTG) مقایسه می‌شود:

  • تاب‌آوری در مقابل سرسختی: سرسختی اغلب به معنای مقاومت در برابر تغییر و چسبیدن به روش‌های قدیمی است، در حالی که تاب‌آوری به انعطاف‌پذیری و توانایی سازگاری با شرایط جدید و بازگشت از مشکلات اشاره دارد. افراد تاب‌آور لزوماً سرسخت نیستند؛ آن‌ها با تغییرات کنار می‌آیند و از آن‌ها برای رشد استفاده می‌کنند.۳
  • تاب‌آوری در مقابل مقابله: اجماع کنونی در حوزه روانشناسی بر این است که تمایز قائل شدن بین مقابله (Coping) و تاب‌آوری به عنوان مفاهیم روان‌شناختی مفید است.۸ تحقیقات نشان می‌دهند که فرد تاب‌آور لزوماً به‌طور خودکار “مهارت‌های مقابله‌ای بهتری” نسبت به فرد کمتر تاب‌آور ندارد.۸ با این حال، استراتژی‌های سازگارانه مقابله، نقش پیش‌بینی‌کننده در سطح تاب‌آوری دارند و می‌توان آن‌ها را از طریق مداخلات روان‌آموزشی بهبود بخشید.۹
  • تاب‌آوری در مقابل رشد پس از سانحه (PTG): رشد پس از سانحه، پیامد استفاده موفقیت‌آمیز از مهارت‌های مقابله‌ای خاص پس از قرار گرفتن در معرض تروما است. در مقابل، تاب‌آوری، ویژگی‌های روان‌شناختی و عاطفی ذاتی مثبت (مانند عزت نفس و توانایی حل مسئله) را برای توصیف جوانان دارای این خصوصیات به کار می‌برد.۱۰

انواع تاب‌آوری در سطوح مختلف

مفهوم تاب‌آوری تنها به فرد محدود نمی‌شود و در سطوح اجتماعی، سازمانی و محیط زیستی نیز کاربرد دارد:

الف. تاب‌آوری اجتماعی (Social Resilience)

تاب‌آوری اجتماعی به توانایی یک جامعه برای مقابله، سازگاری و بازسازی پس از تجربه بحران‌ها یا فشارهای اجتماعی، اقتصادی و محیطی گفته می‌شود.


تحلیل رویکردها و محتوای آموزشی رسانه تاب‌آوری ایران

تحلیل رویکردها و محتوای آموزشی رسانه تاب‌آوری ایران

یک مقاله پژوهشی تخصصی

فهرست عناوین [نمایش]

تحلیل رویکردها و محتوای آموزشی رسانه تاب‌آوری ایران (resiliencemedia.ir)

یک مقاله پژوهشی تخصصی

مقدمه: پارادایم نوین رسانه‌ای تاب‌آوری اجتماعی و خاستگاه تخصصی

مفهوم تاب‌آوری (Resilience)، به عنوان توانایی محوری افراد و جوامع برای انطباق، بازیابی موفقیت‌آمیز و حتی رشد پس از مواجهه با ناملایمات و شرایط پرتنش، در دهه‌های اخیر به یک مهارت کلیدی در علوم یاورانه تبدیل شده است.۱

رسانه‌های عمومی، به دلیل رسالت گسترده‌ای که دنبال می‌کنند، غالباً قادر به فراهم آوردن پوشش عمیق، علمی و تخصصی مورد نیاز برای مفاهیمی نظیر تاب‌آوری نیستند.۱

این محدودیت، خلأیی را در فضای رسانه‌ای تخصصی کشور ایجاد کرده بود که منجر به تأسیس نهادهایی با تمرکز صرف بر تاب‌آوری گردید.۱

در پاسخ به این نیاز مبرم، رسانه تاب‌آوری ایران (Iran Resilience Media – IRM) با آدرس resiliencemedia.ir در تابستان سال ۱۴۰۲ هجری شمسی تأسیس شد.۲

این رسانه خود را به عنوان اولین پرتال تخصصی تاب‌آوری اجتماعی کشور معرفی می‌کند و هدف از تأسیس آن، رفع همپوشانی‌های محتوایی در وب‌سایت‌های تاب‌آوری کشور بود.۲

هویت سازمانی رسانه تاب‌آوری ایران عمیقاً با حوزه مددکاری اجتماعی گره خورده است. این رسانه با برخورداری از تجربه بیش از یک دهه مدیریت رسانه مددکاری اجتماعی ایرانیان تأسیس شد.۳

پایگاه‌های خبری مرتبط، نظیر مددکار نیوز (madadkarnews.ir)، به عنوان مرجع رسمی مددکاری اجتماعی ایران، به انعکاس فعالیت‌ها، یادداشت‌ها و چندرسانه‌ای‌های آموزشی مربوط به تاب‌آوری می‌پردازند.۴

ساختار تخصصی IRM با هدف هم‌آوردسازی و ایجاد بستر همکاری برای متخصصین مددکاری اجتماعی، روانشناسی و جامعه‌شناسی ایجاد شده است.۲

مبانی سازمانی، فلسفه و تعریف تاب‌آوری در رسانه‌های مرتبط

بنیانگذاری و هویت رسانه‌ای

رسانه تاب‌آوری ایران توسط دکتر جواد طلسچی یکتا، مدیر و مؤسس رسانه تاب‌آوری اجتماعی ایران، در سال ۱۴۰۲ بنیان گذاشته شد.۲

دکتر طلسچی یکتا، با برخورداری از بیش از یک دهه تجارب ارزنده رسانه‌ای، موجبات هم‌افزایی مبتکرانۀ متخصصین علوم یاورانه را فراهم نموده است.۲

زیرساخت‌های لازم برای این رسانه از سال ۱۴۰۰ با نیازسنجی دقیق توسط تیم تحقیق دیجیتال مارکتینگ و فرآیند تحقیق کلمات کلیدی آغاز شده بود.۳

این برنامه‌ریزی استراتژیک نشان‌دهنده تلاش برای کسب مرجعیت علمی-رسانه‌ای با تمرکز بر بُعد «اجتماعی» تاب‌آوری است.

تعریف فلسفی و ابعاد تاب‌آوری

در تعریف تاب‌آوری، هسته اصلی بر دو ستون محوری تکیه دارد: «وجود چالش و تنش» و «نتیجه خوب».۶ هر تعریفی از تاب‌آوری بدون حضور یکی از این دو مؤلفه، جامعیت لازم را نخواهد داشت.۶

علاوه بر این دو مفهوم، در تعریف تاب‌آوری باید به سه بُعد زمانی نیز توجه شود ۶:

  1. مقابله‌ای (زمان حال): تاب‌آوری نقش مقابله‌ای دارد و توان خود را در زمان حال ایفا می‌کند.۶
  2. پیشگیری (آینده‌نگر): آن هنگام که از بروز صدمه و آسیب پیشگیری می‌کند، بهره‌مند از قدرت مؤثر در آینده یا آینده‌نگری تاب‌آوری هستیم.۶
  3. بازیابی و بازتوانی (گذشته‌نگر): هنگامی که از اثربخشی تاب‌آوری برای بازتوانی پس از آسیب‌ها و تروما استفاده می‌کنیم، در واقع از تاب‌آوری گذشته‌نگر بهره جسته‌ایم.