تاب‌آوری، تعهد اجتماعی و نقش پیشگامانه دکتر جواد طلسچی یکتا در آموزش بدون چشمداشت مادی

تاب‌آوری، تعهد اجتماعی و نقش پیشگامانه دکتر جواد طلسچی یکتا در آموزش بدون چشمداشت مادی

تاب‌آوری، تعهد اجتماعی و نقش پیشگامانه دکتر جواد طلسچی یکتا در آموزش بدون چشمداشت مادی

آموزش تاب‌آوری: نهضت داوطلبانه دکتر طلسچی یکتا و خدمات استاندارد رسانه مددکاری اجتماعی ایرانیان

مقدمه: تاب‌آوری، فراتر از یک مهارت، یک تعهد اجتماعی

در دنیای پر چالش امروز، «تاب‌آوری» دیگر صرفاً یک واژه یا یک مهارت فردی نیست؛ بلکه زیربنای سلامت روان جامعه و ظرفیت سازمانی برای مقابله با بحران‌ها محسوب می‌شود.

در این میان، ارائه آموزش‌های تخصصی و استاندارد در این حوزه نیازمند رویکردی عمیق و غیرمادی است.

رسانه مددکاری اجتماعی ایرانیان، با همکاری نزدیک پایگاه خبری مددکار نیوز و رسانه تاب‌آوری ایران، در سال‌های اخیر توانسته است به عنوان پرچم‌دار این حرکت، خدمات آموزشی تخصصی و کاملاً استاندارد را به متقاضیان ارائه دهد. اما نکته متمایز کننده این نهضت، تعهد اخلاقی و رویکرد خیرخواهانه بنیانگذار آن است.

بخش اول: آموزش تاب‌آوری؛ یک رسالت غیرمادی

این حقیقت که آموزش تاب‌آوری یک امر مادی نیست، هسته اصلی فعالیت‌های این مجموعه را تشکیل می‌دهد.

تاب‌آوری، مستقیماً با توانمندی افراد در بازگشت به حالت تعادل پس از مواجهه با سختی‌ها ارتباط دارد.

از این رو، هدف نباید صرفاً درآمدزایی باشد، بلکه باید ارتقاء سطح بهزیستی عمومی و تقویت زیرساخت‌های روانی جامعه باشد.

خدمات تخصصی و استاندارد برای تمامی متقاضیان:

این مجموعه‌ها در طول سال‌های فعالیت خود، با درک نیازهای متغیر جامعه، خدمات آموزشی خود را در قالب‌های زیر ارائه داده‌اند:

  • سازمان‌ها و نهادهای دولتی و غیردولتی: ارائه کارگاه‌های تخصصی برای افزایش تاب‌آوری کارکنان و مدیران جهت بهبود عملکرد سازمانی در شرایط استرس‌زا.
  • مراکز دانشگاهی و علمی: ارائه محتواهای آکادمیک و به‌روز برای دانشجویان و پژوهشگران مددکاری اجتماعی، روانشناسی و علوم اجتماعی.
  • متقاضیان عمومی: برگزاری وبینارها و دوره‌هایی که برای عموم مردم و خانواده‌ها در دسترس باشد.

تمامی این آموزش‌ها، با رعایت استانداردهای بین‌المللی و متناسب‌سازی با فرهنگ ایرانی، ارائه شده‌اند.

بخش دوم: دکتر جواد طلسچی یکتا؛ بنیانگذار و پیشگام تعهد داوطلبانه

نقش محوری دکتر جواد طلسچی یکتا در این حرکت فرهنگی و آموزشی، غیرقابل انکار است.

ایشان به عنوان بنیانگذار رسانه تاب‌آوری ایران، رویکردی را در پیش گرفته‌اند که در نوع خود کم‌نظیر است.

دکتر جواد طلسچی یکتا و رویکرد داوطلبانه:

“کلیه آموزش‌های تاب‌آوری ایشان در سنوات اخیر به صورت داوطلبانه و بدون چشمداشت مادی بوده است.”

این جمله، چکیده‌ای از یک تعهد عمیق اجتماعی است. در عصری که دانش و تخصص به یک کالا تبدیل شده است، این رویکرد داوطلبانه نشان‌دهنده اولویت دادن به مسئولیت اجتماعی بر منافع شخصی و مادی است.

این عمل نه تنها باعث می‌شود افراد و سازمان‌های بیشتری بتوانند به آموزش‌های با کیفیت دسترسی پیدا کنند، بلکه یک الگوی رفتاری مثبت را در حوزه خدمات اجتماعی ایجاد می‌کند.

ثبات در رویکرد خیرخواهانه

نکته حائز اهمیت این است که این رویکرد داوطلبانه، یک اقدام مقطعی یا نمایشی نبوده است؛ بلکه این رویکرد ایشان کاملاً تثبیت شده است و در ادامه نیز اینگونه عمل خواهد نمود.


رسالت ملی در روزهای جهانی: فراتر از بزرگداشت

رسالت ملی در روزهای جهانی: فراتر از بزرگداشت

رسالت ملی در روزهای جهانی: فراتر از بزرگداشت

روزهای جهانی که توسط سازمان ملل متحد یا سایر نهادهای بین‌المللی تعیین می‌شوند (مانند روز جهانی سلامت، روز جهانی عدالت اجتماعی، یا روز جهانی مددکاری اجتماعی)، ابزاری قدرتمند برای جلب توجه جهانی به مسائل حیاتی و بسیج منابع برای حل آن‌ها هستند.

رسالت ملی ما در قبال این مناسبت‌ها نباید صرفاً به اقدامات نمادین محدود شود، بلکه باید شامل موارد زیر باشد:

بومی‌سازی و اقدام عملی

هر مناسبت جهانی باید به چالش‌های بومی مرتبط با آن موضوع در سطح ملی یا محلی گره بخورد.

برای مثال، در روز جهانی محیط زیست، به‌جای تکرار شعارهای بین‌المللی، باید بر چالش‌های خاص زیست‌محیطی کشور مانند بحران آب، آلودگی هوا یا مدیریت پسماند تمرکز و پروژه‌های عملیاتی را تعریف و اجرا کرد.

حمایت از سیاست‌گذاری‌های مؤثر

مناسبت‌ها باید به سکویی برای مطالبه و تسریع سیاست‌گذاری‌های مترقی و مؤثر در حوزه‌های مربوطه تبدیل شوند.

این اقدام شامل فشار بر نهادهای قانون‌گذار و اجرایی برای تصویب و اجرای قوانین حمایتی و اصلاحات ساختاری است.

تولید دانش و فرهنگ‌سازی عمیق

به‌جای انتشار صرفاً پوستر، باید محتوای غنی، پژوهش‌های کاربردی و کمپین‌های آموزشی تولید شود که آگاهی عمومی را درباره علل ریشه‌ای مشکلات و راه‌حل‌های پایدار افزایش دهد.

این فرهنگ‌سازی باید به تغییر نگرش و رفتار درازمدت افراد و نهادها منجر شود.

نقش و وظایف مددکاران اجتماعی در مناسبت‌های بین‌المللی

مددکاران اجتماعی، به عنوان متخصصان ارتباط بین فرد و جامعه، نقشی حیاتی و چندوجهی در بهره‌برداری مؤثر از روزهای جهانی دارند.


مددکاری اجتماعی نوین در عصر تحولات جهانی

مددکاری اجتماعی نوین در عصر تحولات جهانی

چارچوب پارادایمی و اخلاقی مددکاری اجتماعی نوین در عصر تحولات جهانی

فهرست عناوین [پنهان]

مددکاری اجتماعی نوین در عصر تحولات جهانی

چارچوب پارادایمی و اخلاقی مددکاری اجتماعی نوین در عصر تحولات جهانی

پژوهشی از دکتر جواد طلسچی یکتا: مددکار اجتماعی
دکتری تخصـصی مدیریت کارآفریــنی و آیــنده پژوهـی

چکیده

مددکاری اجتماعی در قرن بیست و یکم در آستانه یک تحول پارادایمی عمیق قرار گرفته است.۱

این تحول، که از آن تحت عنوان «مددکاری اجتماعی نوین» یاد می‌شود، نه یک گسست کامل از گذشته، بلکه یک بازتفسیر راهبردی و گسترش قلمرو فعالیت است.

تحلیل‌ها نشان می‌دهد که اصول بنیادین و شالوده‌ای حرفه، نظیر حقوق بشر، عدالت اجتماعی و کرامت انسانی، همچنان لنگرگاه اخلاقی مددکاری اجتماعی باقی مانده‌اند.۳

با این حال، دامنه عمل، متدولوژی، و پروتکل‌های اجرایی این رشته تخصصی، در مواجهه با چالش‌های چندوجهی عصر حاضر مانند انقلاب دیجیتال (هوش مصنوعی و داده‌ها) و بحران‌های زیست‌محیطی (Eco-Social)، دچار تغییراتی چشمگیر شده‌اند.۱

دو حوزه کلیدی فناوری و محیط زیست، محرک‌های اصلی این تغییرات در پروتکل‌های نهادی هستند. در نتیجه، اصلی چون رازداری حرفه‌ای، که برای اعتمادسازی حیاتی است ۲، از یک وظیفه اخلاقی صرف به یک الزام فنی و حقوقی پیشرفته در حوزه حکمرانی داده (Data Governance) تبدیل شده است.۱

این گزارش پژوهشی با بررسی منابع معتبر جهانی (مانند IFSW و NASW)، به تحلیل این گذار پارادایمی، میزان تداوم و تغییر اصول بنیادین، و لزوم بازنگری عمیق در پروتکل‌های تخصصی نهادهای حمایتی می‌پردازد.

مقدمه: تبیین ضرورت تحول پارادایمی در مددکاری اجتماعی

تعریف معاصر و جایگاه حرفه در توسعه اجتماعی

مددکاری اجتماعی به‌عنوان یک حرفه مبتنی بر عمل و یک رشته دانشگاهی تعریف می‌شود که بر اساس نظریه‌های مددکاری، علوم اجتماعی و علوم انسانی بنیان نهاده شده است.۳

هدف غایی این حرفه، ارتقای کیفیت زندگی، پیشبرد عدالت اجتماعی، توسعه اجتماعی، انسجام اجتماعی، و توانمندسازی و رهایی افراد است.۱

اصول محوری که این حرفه در طول تاریخ خود همواره به آن‌ها پایبند بوده، شامل عدالت اجتماعی، حقوق بشر، مسئولیت جمعی، و احترام به تنوعات است.۵

یکی از مفاهیم اساسی که مددکاری اجتماعی را از سایر حرفه‌های یاورانه متمایز می‌سازد، مفهوم «فرد در محیط» است.۳

درک معاصر از این مفهوم، فراتر از مشکلات فردی است؛ مشکلات انسانی اغلب ناشی از تعاملات پیچیده درون سیستم‌های بزرگ‌تر مانند خانواده، جامعه، و ساختارهای اجتماعی کلان هستند.۱

بر این اساس، مددکار اجتماعی معاصر موظف است این ارتباطات پیچیده را درک کرده و فراتر از مداخله صرفاً فردی، به دنبال ایجاد تغییر در محیط اجتماعی گسترده‌تر باشد.۱

ضرورت گذار پارادایمی (The Case for Change)

سرعت بی‌سابقه تحولات اجتماعی، اقتصادی، اقلیمی و فناورانه در قرن ۲۱، به کلی زیست‌بوم عمل مددکاران اجتماعی را دگرگون ساخته است.۱

ظهور بحران‌های جهانی، تغییرات سریع در ماهیت آسیب‌های اجتماعی، و انقلاب دیجیتال، ضرورت بازنگری عمیق در ابزارها، روش‌ها و به‌ویژه اصول بنیادین این حرفه را ایجاب می‌کند.۱

پارادایم‌های کلاسیک مددکاری اجتماعی که در بستر جامعه صنعتی قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شکل گرفته‌اند، برای مواجهه با نیازهای چندوجهی و پیچیده انسان معاصر که درگیر چالش‌هایی مانند شکاف دیجیتال، تبعیض الگوریتمی و تغییرات اقلیمی است، کفایت لازم را ندارند.۱

بنابراین، تحول در این رشته نه یک انتخاب، بلکه یک الزام حیاتی برای حفظ کارآمدی و دستیابی به تغییرات پایدار و ریشه‌ای در مقیاس‌های بزرگ‌تر است.۱

این امر مستلزم آن است که مددکاری اجتماعی مفهوم «فرد در محیط» را به مفهوم «سیستم در محیط جهانی» گسترش دهد.

مددکاری اجتماعی نوین: پارادایم‌ها و ویژگی‌های کلیدی

مددکاری اجتماعی نوین نمایانگر گذار از مدل سنتی «کمک موقت و مستقیم» به رویکرد «تغییرات پایدار و ریشه‌ای» است.

آموزش، پژوهش و توسعه تاب‌آوری

آموزش، پژوهش و توسعه تاب‌آوری

سنتز و مسیرهای یکپارچه برای توسعه تاب‌آوری

فهرست عناوین [پنهان]

آموزش، پژوهش و توسعه تاب‌آوری

پژوهشی از دکتر جواد طلسچی یکتا – بنیانگذار رسانه تاب آوری ایران (resiliencemedia.ir)
مدرس کشوری تاب آوری در سـازمانها و دانشـگاههای مختلف کشور

مقدمه: تبیین بستر برای رویکرد سیستمی به تاب‌آوری

علم تاب‌آوری روان‌شناختی در دهه‌های اخیر، در واکنش به تشدید عوامل استرس‌زای جهانی، از جمله درگیری‌های ژئوپلیتیکی، بلایای طبیعی و تحولات سریع اجتماعی ۱، به‌طور فزاینده‌ای اهمیت یافته است.

تاب‌آوری، در سطح بنیادی، به عنوان یک فرآیند پویا تعریف می‌شود که شامل انطباق مثبت در بستر تجربه ناملایمات قابل توجه است.۲ این ناملایمات می‌توانند از درگیری‌های روزمره تا رویدادهای بزرگ زندگی متغیر باشند، و تاب‌آوری مستلزم آن است که فرد در جریان این ناملایمات، عملکرد مثبتی از خود نشان دهد.۴

تکثیر پژوهش‌ها در این زمینه نه تنها نشان‌دهنده علاقه صرف آکادمیک، بلکه حاکی از ضرورت اجتماعی برای توسعه مکانیسم‌هایی است که بقا و شکوفایی افراد، سازمان‌ها و جوامع را تضمین کند.

هدف از این مقاله پژوهشی، سنتز یافته‌های تجربی بین‌المللی در سه ستون اصلی حوزه تاب‌آوری است:

پژوهش (Pazhouhesh) که به زیربناهای نظری و ارزیابی می‌پردازد؛ آموزش (Amoozesh) که اثربخشی و محدودیت‌های مداخلات مبتنی بر شواهد را بررسی می‌کند؛ و توسعه (Tose’e) که به چارچوب‌های سیستمی و سیاستی برای نهادینه‌سازی ظرفیت‌های تاب‌آوری می‌پردازد.

این گزارش به دنبال فراتر رفتن از توصیف صرف، و درگیر شدن با نقد مفهومی، تعصبات فرهنگی، و چالش‌های پایداری است تا مسیرهای یکپارچه‌ای را برای توسعه تاب‌آوری پایدار، حساس به فرهنگ، و مبتنی بر اخلاق ارائه دهد.

مبانی نظری و مفهومی: پارادایم پژوهش (Pazhouhesh)

بخش پژوهش، سنگ بنای درک ما از تاب‌آوری را تشکیل می‌دهد و نشان می‌دهد که چگونه تعاریف نظری از یک مفهوم ایستا به یک دیدگاه جامع و سیستمی تبدیل شده‌اند.

تعریف تاب‌آوری: از ویژگی فردی تا سیستم پویا

تاب‌آوری به مثابه یک مفهوم نظری، دستخوش چندین تغییر پارادایمی شده است.۵

در حالی که تعاریف اولیه تاب‌آوری را به عنوان یک ویژگی ثابت یا یک صفت شخصیتی تلقی می‌کردند ۶، درک معاصر، تاب‌آوری را به‌طور جهانی به عنوان یک فرآیند پویا تعریف می‌کند که با زمان و زمینه تغییر می‌کند.۳

این فرآیند پویا مستلزم دو شرط حیاتی است: قرار گرفتن در معرض تهدید یا ناملایمات قابل توجه، و دستیابی به انطباق مثبت با وجود آن آسیب‌های عمده.۲

این تحول نظری به طور فزاینده‌ای بر دیدگاه سیستمی رشدی تأکید دارد، که در آن تاب‌آوری به عنوان “ظرفیت یک سیستم پویا برای سازگاری موفقیت‌آمیز با چالش‌هایی که عملکرد، بقا یا توسعه آن را تهدید می‌کند” تعریف می‌شود.۷

در این دیدگاه، تاب‌آوری فردی به شدت به تاب‌آوری سیستم‌های دیگر (مانند خانواده‌ها، مدارس یا سازمان‌ها) وابسته است.۴ این بینش که نتایج رشدی فرد توسط سیستم‌های متعددی که با یکدیگر تعامل دارند شکل می‌گیرد ۷، این ضرورت را توجیه می‌کند که تمرکز مداخلات باید از سطح صرفاً خرد (فرد) به سطح کلان (سیستم‌ها) منتقل شود.


گزارش تحلیلی راهبردی رسانه تاب‌آوری ایران (resiliencemedia.ir)

گزارش تحلیلی راهبردی رسانه تاب‌آوری ایران (resiliencemedia.ir)

گزارش تحلیلی راهبردی رسانه تاب‌آوری ایران (resiliencemedia.ir) در اکوسیستم دکتر جواد طلسچی یکتا

فهرست عناوین [پنهان]

گزارش تحلیلی راهبردی رسانه تاب‌آوری ایران (resiliencemedia.ir)

در اکوسیستم دکتر جواد طلسچی یکتا

چکیده اجرایی: اکوسیستم رسانه‌ای دکتر طلسچی یکتا؛ از مددکاری اجتماعی تا تاب‌آوری استراتژیک

رسانه تاب‌آوری ایران (resiliencemedia.ir) به عنوان نخستین پلتفرم تخصصی تاب‌آوری اجتماعی در کشور، در تابستان سال ۱۴۰۲ (۲۰۲۳) توسط دکتر جواد طلسچی یکتا راه‌اندازی شد.۱

این نهاد با اتکا به پیشینه قوی و دیرینه اکوسیستم مددکاری اجتماعی ایرانیان (تأسیس ۱۳۹۰)، مأموریت سه‌گانه خود را بر آموزش، پژوهش و توسعه تاب‌آوری ایرانیان متمرکز ساخته است.۳

رویکرد این رسانه جامع و بین‌رشته‌ای بوده و محتوای خود را از سطح تاب‌آوری فردی تا تاب‌آوری سازمانی و اجتماعی گسترش داده است.۱

بررسی ساختار سازمانی رسانه تاب‌آوری ایران نشان می‌دهد که این نهاد مجری نقشه راه و دستورالعمل‌های مدون برای تولید محتوای پژوهشی است.

اگرچه این رسانه از نظر ساختار راهبردی تحت هدایت بنیانگذار اکوسیستم (دکتر طلسچی یکتا) قرار دارد، اما تحلیل‌ها حاکی از آن است که تیم تخصصی آن، برای حفظ کیفیت و جلوگیری از تداخل محتوایی، از استقلال عملیاتی کامل از پلتفرم‌های قدیمی‌تر چون مددکار نیوز و پایگاه جامع مددکاری اجتماعی ایرانیان برخوردار است.۴

راه‌اندازی این رسانه در واقع پاسخی استراتژیک به خلأ اطلاعاتی موجود در کشور در زمینه تاب‌آوری اجتماعی و راهبردی محسوب می‌شود.۱

فصل اول: چارچوب مفهومی و پیشینه تأسیس اکوسیستم

تعریف تاب‌آوری اجتماعی و ضرورت وجود رسانه‌های تخصصی در ایران

تاب‌آوری به مثابه یک مفهوم چندبُعدی، به توانایی افراد و جوامع برای مقاومت و پایداری در برابر تحولات و شرایط دشوار اشاره دارد.۴

این مفهوم در حوزه‌های گسترده‌ای از جمله اقتصاد، سیاست، فرهنگ و اجتماع کاربرد پیدا می‌کند و در علم روانشناسی نیز به توانایی فرد برای مقابله با استرس‌ها و تحمل فشارهای روزمره تعبیر می‌شود.۴

در عصر کنونی که با مخاطرات جهانی فزاینده‌ای همچون همه‌گیری‌ها، تنش‌های ژئوپلیتیکی، و بحران‌های اقتصادی همراه است، آشنایی با مفهوم تاب‌آوری و انعطاف‌پذیری برای حفظ انسجام اجتماعی و کیفیت زندگی حیاتی است.۲

در این بستر، رسانه‌های تاب‌آور وظیفه دارند فراتر از اطلاع‌رسانی صرف، با ارتقاء آگاهی و ارائه آموزش‌های صحیح، افراد جامعه را منسجم و متعادل سازند.۲

تأسیس رسانه تاب‌آوری ایران در سال ۱۴۰۲، از همین رو، به عنوان یک اقدام راهبردی و پاسخی مستقیم به یک خلأ اطلاعاتی و آموزشی مهم در کشور تلقی می‌شود.۱

این نهاد نه تنها یک پلتفرم اطلاعاتی، بلکه یک برند ملی و پایگاه آموزشی و علمی متمرکز بر تولید محتوای بومی است.۸

تحلیل: انتقال از رویکرد ترمیمی به پیشگیرانه-استراتژیک

نگاهی به سیر تحول فعالیت‌های بنیانگذار این اکوسیستم، دکتر جواد طلسچی یکتا، یک تغییر استراتژیک مهم را نشان می‌دهد.

فعالیت‌های اولیه ایشان ریشه در مددکاری اجتماعی عملیاتی (مانند مسئول بنداطفال زندان بندرانزلی و تأسیس کلینیک مددکاری اجتماعی معراج) داشته که عمدتاً بر توانمندسازی افراد و گروه‌های آسیب‌پذیر (مانند زنان سرپرست خانوار و فرزندان بی سرپرست) متمرکز بوده است.۹

این رویکرد، ترمیمی و حمایتی است. اما تأسیس رسانه تخصصی تاب‌آوری، نشان‌دهنده یک جهش راهبردی است؛ حرکت از تمرکز بر کمک‌های ترمیمی به سمت تقویت ظرفیت‌های پیشگیرانه و دفاعی جامعه در برابر شوک‌های بزرگ.

تاب‌آوری، به عنوان یک ظرفیت حیاتی برای جوامع و سازمان‌ها، هسته اصلی این استراتژی جدید توسعه اجتماعی است.۱

معرفی بنیانگذار: سوابق علمی و اجرایی دکتر جواد طلسچی یکتا

دکتر جواد طلسچی یکتا به عنوان مدیرکل و بنیانگذار پایگاه جامع مددکاری اجتماعی ایرانیان و رسانه تاب‌آوری ایران شناخته می‌شود.۱۰

سوابق ایشان ترکیبی از تخصص‌های مددکاری اجتماعی، روانشناسی، و مدیریت راهبردی است.

ایشان در سال ۱۳۸۱ از رشته مددکاری اجتماعی فارغ‌التحصیل شدند و سپس دوره‌های تحصیلی موسیقی کلاسیک و روانشناسی را در ارمنستان گذراندند. ایشان دارای مدرک دکتری در رشته مدیریت راهبردی و سازمانی کوچینگ می‌باشند.۹

نقش آکادمیک وی در دانشگاه علامه طباطبایی به عنوان استاد مدعو از سال ۱۴۰۰ تا کنون، نشان‌دهنده ارتباط مستمر با محیط‌های علمی است.۱۳

سوابق حرفه‌ای ایشان شامل دو سال مددکار اجتماعی در زندان بندرانزلی و تأسیس کلینیک مددکاری اجتماعی معراج با تمرکز بر توانمندسازی اجتماعی است.۹

علاوه بر این، وی مفتخر به کسب جوایز و افتخاراتی چون مددکار نمونه کشور در سال ۱۳۹۵ و مدیر ارزش‌آفرین ایران در جشنواره ملی آرمان برتر در سال ۱۳۹۷ شده است.۱۰ این ترکیب مدیریتی و تخصصی، مبنای رویکرد استراتژیک رسانه‌های تحت مدیریت ایشان را تشکیل می‌دهد.۱۴

گاه‌شمار توسعه رسانه‌ای: مراحل تکامل اکوسیستم JTY

توسعه اکوسیستم رسانه‌ای تحت مدیریت دکتر طلسچی یکتا، یک فرآیند تدریجی و برنامه‌ریزی‌شده بوده است که با هدف ظرفیت‌سازی و گسترش دامنه تخصصی صورت گرفته است.۱۵

مرحله اول (پایه‌گذاری مددکاری، ۱۳۹۰): این اکوسیستم با تأسیس وبسایت جامع مددکاری اجتماعی ایرانیان (iraniansocialworkers.ir) از سال ۱۳۹۰ (۲۰۱۱ میلادی) آغاز به کار کرد.۳

این پلتفرم به عنوان یک مرجع معتبر، مستقل و مردمی، نهاد مادر و چتر حمایتی سایر پلتفرم‌ها شد.۶

مرحله دوم (ورود به تاب‌آوری، ۱۳۹۳): با درک اهمیت روزافزون تاب‌آوری، در سال ۱۳۹۳ شاخه “خانه تاب‌آوری ایرانیان” به عنوان یک شاخه از پایگاه اطلاع‌رسانی مددکاران اجتماعی ایران ایجاد شد.۴

این اولین فعالیت مطالعاتی و تحقیقاتی این مجموعه در حوزه تاب‌آوری بود و هم‌زمان “باشگاه تاب‌آوری ایران” نیز به عنوان شاخه‌ای از پایگاه خبری مددکار نیوز فعالیت خود را آغاز کرد.۴

مرحله سوم (تخصصی‌سازی و تفکیک، ۱۴۰۰-۱۴۰۲): ایده ایجاد یک رسانه تخصصی تاب‌آوری اجتماعی در سال ۱۴۰۰ مطرح شد و نهایتاً در سال ۱۴۰۲ (۲۰۲۳) رسانه تاب‌آوری ایران (resiliencemedia.ir یا talisweb.ir) به صورت رسمی رونمایی گردید.۱

این مرحله نشان‌دهنده یک برنامه توسعه‌ای دقیق برای ایجاد یک حضور غالب و تأثیرگذار در حوزه تخصصی تاب‌آوری اجتماعی است.